ഓര്‍മ്മകള്‍ക്കറിയാം

മേഘക്കുടിലിന്നടുപ്പത്തിരുന്നാരേ
എരിതീക്കനലൂക്കിലൂതുന്നു.
നനഞ്ഞ കാറ്റിന്‍ വരവിലാരേ
ഓലവാതില്‍ വഴി തുറക്കുന്നു.

ഈയാം പാറ്റകളുടെ വാഴ്വിലാരേ
ഇരുനാഴി മൃതിജലമൊഴിക്കുന്നു.
തേക്കിലച്ചോടെ വെളിച്ചബിന്ദുക്കള്‍
കെടാതെയാരേ പാത്തു വയ്ക്കുന്നു.

നാക്കില ചൂടി പൊരിപ്രാക്കെറിഞ്ഞി
ട്ടിട വഴി ധൃതിയാലാരകലുന്നു
വരിവെള്ളം പതയും ഇടപ്പാത തന്നി-
ലോര്‍മ്മകളേ പൊന്തീം പൊലിഞ്ഞും.

ഒ. എം. ഗണേഷ്‌ ഓമാനൂര്‍